
domenica 26 gennaio 2003
S'impoltanscia de mantennere sa limba e sa cultura salda in s'iscola
In custos annos appo imparadu s'impoltanscia de sa limba e de sa cultura salda.
Tottu sos alunnos de sa classe mia ana tribagliadu umpare, dende tottu sa propria disponibilidade. Una limba unificada unu populu
S'impoltanscia de mantennere sa limba e sa cultura salda in s'iscola
In custos annos appo imparadu s'impoltanscia de sa limba e de sa cultura salda.
Tottu sos alunnos de sa classe mia ana tribagliadu umpare, dende tottu sa propria disponibilidade.
Custu tribagliu de approfondimentu est istadu fattu pro sos tres annos de s'iscola media, un'ora a sa chida.
In custu tempus amus tribagliadu con materiales diversos comente libros, enciclopedias, calendarios in limba, poesias e puru cun sitos internet chi affrontaian algumentos de cultura. Amus ascultadu sos bezzos de sa famiglia e de carrera e amus tessidu umpare telas de connoschenzia e de amistade chi no appo a immentigare mai.
Con custu tribagliu nois alunnos amus potidu imparare sa chistione de sa limba salda, connoschende sa zenia nostra.
Beste istada una iscobelta de sa palticularidade limbistica e culturale de sa terra nostra faeddende sia su logudoresu che su cadduresu.
Eo devo narrere chi a s'incuminzu non fio cuntenta meda de istudiare su saldu in iscola. Dae palte mia no fia tantu convinta, custu si l'ammenta bene sa professoressa mia.
Appo appidu difficultade a faeddare in limba, ma appo fattu unu ilfonzu.
Una frase chi appo ammentare pro sempre est " Unu populu moridi cando peldede sa limba ereitada da sos mannos suos" Pro custu mi so impignada a fundu.
Sa limba salda unificada su populu saldu.
Sa limba salda est calchi cosa chi devede essere arribada in sos coros de nois saldos.
Non devimus aere ilgonza de faeddare in limba.
Appo imparadu a azzettare su saldu in iscola, faeddendelu.
In custu tempus e in custu tribagliu appo connottu una palte de a mie, fraighendemi una connoschenscia de me mantessi e de cussos chi m'istana acculzu.
domenica 26 gennaio 2003

Tu, che la povertà ha strappato
alla tua terra, alla tua casa,
ogni notte le sogni
e ad occhi aperti anche di giorno.
Immagini i tuoi figli.
Vorresti fare un ponte per tornare.
Non sei diventato nè ricco nè importante,
vivi lontano, tra gente diversa.
Quando le famiglie vedi
intorno ad una tavola
tu, in mezzo ad una strada,
chiudi gli occhi e immagini
lì tua moglie e i figli tuoi.
Tu, non disperare,
continua a pensare di tornare,
e un giorno, anche tu,
sederai a tavola con loro
|